Sposoby „uszczęśliwiania” dziecka

Sposobów „uszczęśliwiania” dziecka według subiektywnych kryteriów oce­ny obserwuje się wiele. Niektóre mieszczą się w poda­nej klasyfikacji postaw, inne bliższe są motywacjom natury ambicjonalnej lub też wchodzą w zakres zu­pełnie odmiennych uwarunkowań. Ogólnie można powiedzieć, że brak umiaru w sposobie wyrażania uczuć stanowi bogate źródło błędów i nie­prawidłowości w wychowaniu rodzinnym. Do najbar­dziej niepokojących z tego punktu widzenia należą: — brak przemyślanej koncepcji czy linii postępowania wychowawczego z dzieckiem: wynika z tego rażący brak konsekwencji, miotanie się od nadmiernej po­błażliwości i ustępstw do przesadnej surowości, a na- wet drastycznych form reagowania na zachowanie dziecka (stosowanie kar fizycznych pod wpływem zde­nerwowania, ubliżanie dziecku, przeklinanie itp.)

Powiązane wpisy