Przejawy zmanierowania

Przejawy zmanierowania, w którym jest wiele ele­mentów udawania „kogoś”, uwidoczniają się dość wy­raźnie u nastolatków. Denerwują one dorosłych, .ale niczego się w ten sposób nie wyjaśnia, niczego nie załatwia. Jaskrawe przejawy zmanierowania to alar­mujący sygnał, że w samym procesie wychowania po­pełnione zostały poważne błędy. Trzeba ustalić ich źródła — bez tego korekta jest niemożliwa. Uwagi krytyczne wymagają delikatności, taktu. W okresie „nastu” lat życia młodzież odczuwa silną potrzebę wyrażania siebie, akcentowania swojej indywidualno­ści. Fakt, że na ogół nie wnosi się niczego oryginal­nego, przeciwnie — bezkrytycznie powiela się wzory popularne wśród rówieśników nie jest przez młodzież brany pod uwagę. Owa „odrębność” zarysowuje się wyłącznie w relacjach dorośli—młodzież. Konformizm wobec grupy rówieśniczej nie jest uświadamiany. Im mniej młody człowiek ma do wyrażenia, tym bar­dziej dąży do identyfikacji z kolegami czy młodzieżą w ogóle (wyraz „w ogóle” ma tu charakter umowny

Powiązane wpisy