Ile pokarmu potrzebuje niemowlę?

Zdrowego noworodka przystawiamy do piersi w 4-6 godzin po urodzeniu, gdy matka odpocznie, a noworodki po porodach operacyjnych dopiero wtedy, gdy pozwala na to stan zdrowia matki. W szpitalu do czasu otrzymania pokarmu matki niemowlę dostaje pokarm kobiecy, a między karmieniami, jako napój, 5% glukozę. Noworodek kilkudniowy może pić ciepłą, przegotowaną wodę z cu­krem, herbatkę z rumianku lub napój z marchwi gotowanej (p. str. 97-98). Podawanie noworodkowi płynów między karmieniami w pierwszych dniach życia jest konieczne, gdyż zapobiega odwodnieniu i osłabieniu noworodka w okresie spadku wagi ciała. W tym okresie można dziecku jednorazowo podać od 3 do 6 łyżeczek płynu, zależnie od tego, czy matka od razu ma pokarm, czy noworodek już w pierwszych godzinach został przystawiony do piersi, czy umie ssać itp. O podawaniu napojów należy pamiętać zwłaszcza podczas upałów. Po urodzeniu dziecka nie od razu wydziela się z piersi matki pokarm normalny i w dużej ilości. Początkowo w niewielkich ilościach wydziela się tzw. siara, czyli młodziwo, mające wygląd bardzo gęstego mleka o barwie kremowożółtej. Nie wszystkie jednak matki wiedzą, jak wielkie znaczenie i jak wielką wartość ma dla noworodka siara, że jest to pokarm jak najbardziej odpowiedni w pierw­szych dniach życia, gdyż zawiera kilka razy więcej białka (niż później wydziela­ny pokarm) w postaci najłatwiej przyswajalnej, mający więcej składników mineralnych i witamin, natomiast mniej tłuszczu i cukru. Ponieważ białko siary może być wessane przez przewód pokarmowy bez strawienia, noworodek z łatwością przyswaja je, a wraz z nim i ciała odpornoś­ciowe przeciw chorobom zakaźnym. Dzięki swemu składowi nawet maleńkie ilości siary wystarczają niemowlęciu w pierwszych dniach życia. Na początku wydziela się z piersi od 10 do 100 gramów siary dziennie, ale z dnia na dzień ilość jej się powiększa, a na 3 lub 4 dzień po porodzie zjawia się już mleko (tzw. przejściowe), które w ciągu pierwszych 3-4 tygodni stopniowo przybiera charakter „pełnego” mleka kobiecego. Stopniowo zwiększa się także jego ilość. W ciągu tego czasu wcale nie należy obawiać się, że mleka jest za mało lub że jest „aa chude” i że maleństwo się zagłodzi, gdyż dostaje ono pokarm właśnie taki, jaki mu jest potrzebny w tym okresie, i w wystarczającej ilości. Nawet jeśli wydajność piersi w pierwszych dniach po porodzie jest uderzająco mała, nie należy się martwić, lecz przystawiać regularnie dziecko do piersi. Wiemy bowiem, że ssanie i opróżnianie piersi jest dla gruczołów sutkowych najlepszym bodźcem do większego wydzielania mleka. Wprawdzie w wyjątkowych przy­padkach może zaistnieć potrzeba uzupełnienia ilości pokarmu matki, ale w dal­szym ciągu należy w odpowiednich porach przystawiać dziecko do piersi. Zdarza się bowiem, że dopiero po kilku tygodniach reguluje się ilość wydziela­nego z piersi mleka. Zdrowe, donoszone niemowlę karmione piersią najczęściej samo reguluje ilość potrzebnego pokarmu na dobę. Potwierdzeniem tego, że dziecko otrzymuje potrzebną ilość pokarmu, jest prawidłowy przyrost wagi ciała i wzrostu, i spokojne, pogodne zachowanie. Niemowlę zdrowe i prawidłowo odżywiane jest żywe, ma energiczne ruchy, wesoły wyraz oczu, sypia dobrze, jest pogodne, skórę ma różową i jędrne tkanki. Chociaż są to oznaki prawidłowego rozwoju niemowlęcia, to jednak nie mogą one zastąpić zasadniczej kontroli odżywiania, jaką muszą być objęte dzieci do lat 3. Dlatego każde niemowlę powinno być zapisane do poradni D (dla dzieci zdrowych). Niemowlę, które otrzymuje za mało pokarmu – źle przybiera na wadze, krzyczy między karmieniami (a często zaraz po karmieniu), jest niespokojne, ssie rączki, szuka piersi, źle sypia, często budzi się z płaczem, cierpi na zaparcie stolca lub odwrotnie, stolce ma wolne, ciemne i skąpe. Ilość pokarmu na dobę uzależniamy od wieku niemowlęcia, a także od wagi ciała i wzrostu. Z tym że im dziecko młodsze, tym jego zapotrzebowanie na pokarm w stosunku do wagi jest wyższe. Dzieje się tak dlatego, że niemowlę do 5-6 miesiąca podwaja swoją wagę, a do końca pierwszego roku potraja, a więc jest to najszybszy okres rozwoju dziecka. Istnieje kilka sposobów obliczania ilości pokarmu dla niemowląt. Omówimy jednak tylko dwa, najczęściej stosowane. Dla niemowląt do 10 dnia życia przewidujemy od 10 do 90 g pokarmu na 1 porcję, z tym że stopniowo od drugiego do 10 dnia codziennie zwiększamy ilość pokarmu o 10 g, aż dojdziemy w dziesiątym dniu do 90 g. Na podstawie tego obliczenia niemowlę np. w 5 dniu powinno wyssać na 1 posiłek 40 g, w 7 dniu 60 g, a w 10 – 90 g. Od 11 do 15 dnia na 1 posiłek przyjmuje około 100 g pokarmu. Od 15 dnia ilość pokarmu obliczamy na podstawie wagi ciała niemowlęcia i ustalonych dla danego okresu współczynników kalorycznych, z tym że im dziecko młodsze, tym wyższe jest jego zapotrzebowanie kaloryczne na 1 kg wagi ciała na dobę. Na podstawie kalorycznego zapotrzebowania dziecka ustalamy należną ilość pokarmu matki lub ilość odpowiedniej mieszanki (p. żywienie od 1 do 12 miesiąca życia). Aby przekonać się, czy dziecko wysysa należną ilość pokarmu w poszczegól­nych posiłkach, należy zważyć je przed i po karmieniu

Powiązane wpisy